نگرانی رایج دیگربرخی مادران نسبت به زایمان طبیعی،مربوط به تغییرات ظاهری وفیزیکی است؛ بسیاری از زنان میترسند که زایمان طبیعی منجر به پهن شدن لگن و از دست رفتن تناسب اندام شود. در پاسخ به این تصورات غلط، باید تأکید کرد که تغییرات فیزیکی ناشی از بارداری و زایمان در همه حالات زایمان، چه طبیعی و چه سزارین، رخ میدهد و بدن بهتدریج به حالت اولیه بازمیگردد. اما در مورد افزایش نرخ سزارین باید به این مسأله نیز توجه داشت که کاهش کلی نرخ باروری در این میان تاثیر گذار است. لازم به یادآوری است که سیاستهای صرفا تشویقی گذشته برای افزایش زایمان طبیعی نیز به تنهایی کارساز نیستند. برای همین هم دستیابی به نتایج پایدار، نیازمند یک رویکرد چندوجهی است؛ در مرحله اول، تشویق به بارداری در سنین مناسب. گام بعدی، نهادینه کردن ورزشهای تخصصی دوران بارداری برای افزایش آمادگی جسمانی برای زایمان طبیعی و تمرکز بر آمادگی روحی و روانی برای پذیرش روند زایمان طبیعی است. درنهایت هم ارائه قویتر و گستردهتر اطلاعات درباره زایمان بدون درد، میتواند تغییراتی جدی در این آمار و ارقام به وجود آورده. دسترسی به زایمان اپیدورال نیز نسبت به گذشته بسیار بهبود پیدا کرده اما نکته قابلتوجه در این میان، زمانگذاری پزشک برای زایمان طبیعی است. زایمان طبیعی نیازمند صبر و صرف زمان قابل توجهی برای پزشک است، در حالی که سزارین روندی کوتاهتر را به پزشک تحمیل میکند. بنابراین سیستم بهداشت و درمان باید فضایی را فراهم کند که پزشکان بتوانند با حوصله کافی، زمان لازم را به مدیریت زایمان طبیعی اختصاص دهند.
